Friends 4-ever // Hoofdstuk 132 // Marit

Gelukkig, het gaat weer beter met Stan! Hij ging vorige week zelfs mee naar de McDonalds en nam een McFlurry. Zegt dat je niks? Klik dan even op deze link om het hoofdstuk terug te lezen. Zoals je wellicht herinnert heeft ook James, Marits vriend, zo z’n problemen. Gaat het met hem alweer wat beter? Lees snel verder om het te ontdekken.

Marit smeet haar pen op haar collegeblok. Dit werd echt helemaal niks. Moedeloos staarde ze naar de stapel schoolboeken die ze had klaargelegd. Waarom had ze op dinsdag altijd zo veel huiswerk? Echt … alsof ze niets beters te doen had. Nu ja … wat kon ze eigenlijk doen? Haar vriendinnen hadden ook veel huiswerk en ze kon niet eens bij haar vriendje langsgaan. Ze slaakte een zucht en raapte de pen weer op. Of ze nu zin had of niet, het huiswerk voor wiskunde moest gemaakt worden. Ze kauwde op de dop van haar pen en vroeg zich af waarom alles bij iedereen zo goed ging, maar bij haar niet. Meteen werd ze boos op zichzelf, zo mocht ze niet denken. Het ging juist wél goed. Haar moeder woonde weer thuis en hun band werd steeds sterker. Op school had ze vriendinnen en haar cijfers waren uitstekend. Waarom voelde ze zich zo somber? Ja, ze wist het wel … Ze was jaloers. Op Lily, op Eva en op Norah. Haar drie vriendinnen hadden hun vriendjes vlakbij. Lily had eindelijk verkering met Aron en natuurlijk gunde Marit haar dat, maar als ze hen hand in hand over het schoolplein zag lopen of een blik opving van Aron die voor Lily bedoeld was … knaagde het. Eva en Stan hadden al langer een relatie en brachten op school minder tijd met elkaar door. Maar ze zagen elkaar wel iedere dag. Het was al drie weken geleden dat zij James voor het laatst had gezien en toen was hij steeds zo moe geweest dat er ook niet veel aan was. Natuurlijk wilde ze er ook in deze tijd voor hem zijn, maar ze had gehoopt dat hij aan de beterende hand zou zijn. De afgelopen dagen reageerde hij nauwelijks op haar berichten, maar hij had maandag gezegd dat zelfs appen hem te veel energie koste. Toch knaagde de twijfel. Zou hij … zou hij? Nee, dat mocht ze ook niet denken.
*Bzzt bzzt bzzt*
Haar hart maakte een klein sprongetje toen haar telefoon overging en ze James’ nam zag staan. Ze beantwoordde zijn video-oproep en schrok toen ze zijn gezicht zag. Hij had rode randen om zijn ogen en zag er zo ontzettend moe uit. Het ging écht slecht met hem.
‘Lieverd’, begon hij het gesprek. ‘Het gaat niet goed met opa.’
‘Opa McNallen?’ vroeg Marit bezorgd. Dat was de vader van zijn vader, de allerliefste opa die er bestond, dat vond zelfs zij. Ze had de man twee keer ontmoet en hij had haar meteen zijn kleindochter genoemd. Haar eigen opa’s en oma’s waren lief, maar dit ging echt nog verder.
‘Hij heeft een dubbele longontsteking en ligt in het ziekenhuis. Ze zeggen …’ James’ stem stokte. ‘… De kans is groot dat hij het niet haalt.’
‘Oh nee.’ Het liefst zou Marit alles laten vallen en haar koffer inpakken om naar James te gaan. School kon haar gestolen worden, haar vriend had haar nodig.
‘Hij heeft wel antibiotica gekregen, maar z’n lichaam reageert er niet op’, ging James verder. ‘Wil je … kan je alsjeblieft voor hem bidden?’
‘Natuurlijk!’ beloofde Marit. ‘En ook voor jou.’
James glimlachte. ‘Ik moet weer ophangen, maar wilde het je wel even vertellen. Nu weet je ook waarom ik niet echt appte. Sorry lief, ik houd heel veel van je.’
‘Ik ook van jou. Zal ik … zal ik anders naar je toekomen?’
James schudde zijn hoofd. ‘Nee’, zei hij resoluut. ‘Hè … nu lijkt het alsof ik niet wil dat je komt. Maar je moet goed je best doen op school, Marit. Beloof je me dat?’
Ze knikte.
‘Echt doen hè?’
‘Ik beloof het.’
James beëindigde het gesprek en Marit concentreerde zich weer op haar schoolwerk, maar het lukte nog steeds niet.
Haar telefoon trilde weer. Ze dwong zichzelf de som af te maken voordat ze mocht kijken wie er appte. Haastig raffelde ze het af en pakte haar telefoon.
Hee, zin om samen huiswerk te maken?
Snel beantwoordde Marit het appje van Norah met een duimpje. Kom jij hierheen? stuurde ze vervolgens. Als antwoord daarop kreeg ze ook een duimpje van Norah.
In haar eentje zou ze het huiswerk sowieso niet afkrijgen, nu met Norah was er nog een kans dat het goedkwam. Ze dacht aan wat James had verteld over opa McNallen en weer voelde ze zich verdrietig worden. Meteen besloot ze voor hem te bidden, zoals ze James beloofd had. Erna liep ze naar beneden om Norah op te wachten.
‘Ik ben echt heel blij dat je er bent’, zei ze, toen ze even later samen op haar kamer zaten. ‘Zonder jou was er helemaal niks van m’n huiswerk terecht gekomen.’
‘Is het zo erg?’
Marit knikte en vertelde over het gesprek met James.
‘Wat naar dat hij zo ver weg woont’, merkte Norah op. ‘Dat maakt het allemaal duizend keer erger.’
‘Ja.’
‘Ik vind Groningen eigenlijk al veel te ver en als ik dan zie hoe makkelijk Aron en Lily het hebben moet ik m’n best doen om niet jaloers te zijn. Ik gun het ze echt, maar …’ Norah haalde haar schouders op.
‘Ik snap je, ik dacht precies hetzelfde. Maar … we hebben in ieder geval elkaar.’
‘Precies’, zei Norah. ‘En als we ons heel verdrietig voelen gaan we een McFlurry eten. Ten slotte is dat Lily’s recept om het zware leven kleur en vrolijkheid te geven.’
Marit grinnikte. ‘Trakteer jij?’
‘Uiteraard. Als jij mij uitlegt hoe je die ene som hebt opgelost, ik begrijp er echt helemaal niets van.’
Lachend boog Marit zich over haar wiskundeboek. ‘O … dat snapte ik ook niet, maar ik moet ‘m van mezelf afmaken voor ik mocht kijken wie me geappt had. Maar laten we er nog eens rustig naar kijken, dan komen we er vast wel uit.’
‘Ingewikkelder dan het leven kan het niet zijn’, meende Norah.

Wat is ingewikkelder: wiskunde of het leven?

Liefs,

Mirjam

4 Reacties

  1. Zo ingewikkeld vind ik wiskunde niet, dus ik zou zeggen dat het leven ingewikkelder is. Maar als je dé belangrijke Persoon kent die altijd wil luisteren, zou het leven ook mee moeten vallen, toch?

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: