Friends 4-ever // Hoofdstuk 86 // Lily

Ja! Het is me gelukt om weer een hoofdstuk te schrijven aan het vervolgverhaal. Ik hoop dat ik nooit meer een week over hoef te slaan, maar ik kan niks beloven helaas. Twee weken geleden bezochten Norah en Ethan een heel leuk theerestaurantje. Vandaag lees je meer over Lily, wordt ze nog steeds gestalkt door Corné? Of is dat inmiddels over?

‘Hé, wat leuk dat jullie er zijn!’ Kyle begroette hen enthousiast toen ze met z’n zessen de schaatsbaan opkwamen. Marit had James meegenomen en Ethan was met Norah meegekomen. Stan zou op eigen gelegenheid naar de schaatsbaan komen. Als … als zij nog verkering met Corné had gehad, zou hij hier dan ook geweest zijn? Lily stopte meteen die gedachte weg, ze wilde helemaal niet aan Corné denken. Sinds ze zijn nummer had geblokkeerd had ze niets meer van hem gehoord, hij likete haar foto’s niet meer op Instagram en stuurde ook daar geen privéberichtjes. Ze had het niet aangedurfd hem daar te verwijderen uit haar volgers, dat vond ze een stap te ver gaan.
‘Nou, ik had wel wat meer enthousiasme verwacht,’ mopperde Kyle, toen kennelijk niemand echt gereageerd had op hem. ‘Zeker van jou, Lily.’
Ze glimlachte. ‘Ik zat met mijn gedachten ergens anders. Sorry Kyle.’
‘Toch niet bij een nieuw vriendje hè?’ vroeg hij op dreigende toon. ‘Ik moet nog steeds bijkomen van de vorige keer dat je m’n hart brak door te zeggen dat je verkering had.’ Hij grijnsde erbij, dus Lily wist honderd procent zeker dat hij een grapje maakte.
‘Nee hoor,’ stelde ze hem gerust. ‘Voorlopig geen vriendjes voor mij. Is de rest er al?’
‘Als je met de rest Aron en Stan bedoelt wel, ja.’ Kyle zei het lachend. Zodra Eva de naam Stan hoorde ging ze ervandoor om haar vriendje te zoeken. Automatisch liet Lily haar ogen over de ijsbaan glijden, op zoek naar Aron. Het duurde niet lang voor ze hem gevonden had, maar wat ze zag bracht een schok in haar binnenste teweeg. Aan zijn hand schaatste een meisje! Haar gezicht kwam Lily vaag bekend voor, als ze zich niet vergiste zat ze in de tweede of derde klas. Was dat Arons nieuwe vriendin? En waarom voelde ze zich daar zo teleurgesteld over?
‘Kom, we zijn hier niet gekomen om de hele dag een beetje te staan!’ Ethan pakte Lily’s hand vast en trok haar mee het ijs op. ‘Je gaat me niet vertellen dat je net zo’n slechte schaatsster bent als Norah,’ plaagde Ethan die hen allebei voortsleepte.
‘Nee nee,’ zei Lily haastig. ‘Ik ben nog veel slechter.’
Zowel Norah als Ethan schoten in de lach. ‘Dat valt heel erg mee, Lil!’ wees Norah haar terecht. ‘Je bent misschien zelfs wel beter dan Ethan.’
‘Natuurlijk niet’, zei Lily luchtig. Ze probeerde onopvallend om zich heen te kijken of ze Aron zag, maar ze wilde niet dat Norah in de gaten had waar ze naar op zoek was.
‘Hé Lily, Norah en Ethan!’ hoorde ze opeens zijn stem heel dichtbij. Hij was naast haar komen schaatsen zag ze nu.
‘Eh … Aron, is het toch?’ raadde Ethan.
Aron knikte. ‘Jep. En dit is Jasmijn, mijn zusje.’
De opluchting die door Lily heen stroomde bij het horen van die woorden was niet te ontkennen. Wanhopig verzette ze zich tegen dit gevoel, ze wilde niet weer verliefd worden op Aron. Niet nog een jaar vol spanning en onzekerheid, dat kon ze echt niet hebben. Want dat zou het woorden, het was onmogelijk dat Aron verliefd zou zijn op haar.
‘Hoi Jasmijn,’ zei ze enthousiast. ‘Wat leuk dat je er ook bent.’
Jasmijn lachte vrolijk. ‘Dank je wel. Ik wist niet of jullie het wel leuk zouden vinden als ik ook meekwam, maar Aron zei dat het geen probleem zou zijn.’
‘Natuurlijk niet!’ zei Lily meteen. ‘Norah heeft Ethan op sleeptouw genomen en Marit heeft James bij zich. Daarover gesproken … is James al het ijs op?
Ethan grinnikte. ‘Ik denk dat Marit een stoeltje voor hem aan het halen is, want het gaat helemaal niet goed met die arme jongen.’
‘Ooh, James is die jongen uit Engeland?’ raadde Jasmijn. ‘Dat vertelde Aron pas, dat iemand uit zijn klas verkering heeft met een Engelsman. Lijkt me echt heel grappig om met school naar Engeland te gaan en dan verkering te krijgen met iemand daar. Ook heel goed voor je Engels.’
‘Kan best zo zijn,’ bromde Aron. ‘Jij zet het uit je hoofd, Jas!’
Jasmijn trok een gek gezicht. ‘Broers, altijd zo beschermend.’
Lily knikte beamend. Thijn was ook zo geweest toen ze hem had verteld dat ze verkering had met Corné, hij vond het helemaal niets. En achteraf gezien had hij nog gelijk gehad ook.
‘Zullen we tikkertje doen, net als vorig jaar?’ stelde Kyle voor. ‘Dat was toen echt top!’
‘Slingertikkertje,’ bedacht Norah. ‘Dus als je iemand hebt getikt geef je diegene een hand, net zolang tot we een heel lange sliert vormen en er één iemand over is.’
Dat vonden de anderen een fantastisch voorstel, zelfs Marit en James. De laatste stond nog wat onzeker op de ijzers, maar voor iemand die nog nooit geschaatst had in zijn leven deed hij het niet slecht, vond Lily.
‘Ik begin wel,’ zei Marit. ‘Dan tik ik James en samen racen we jullie eruit.’ Vervolgens vertaalde ze wat ze gezegd had en James grinnikte hoofdschuddend.
De rest van de ochtend hadden ze de grootste lol, Lily was iedere keer bijna de laatste persoon die getikt werd door de slinger. Tot het moment dat Aron de eerste tikker was. Hij ging meteen recht op zijn doel af en tikte haar. ‘Ik heb er genoeg van dat je altijd als laatste overblijft,’ mopperde hij. ‘Wij gaan samen even in recordtempo de rest tikken.
Ze aten met z’n allen iets bij de koek en zopie tent naast de ijsbaan, daarna gingen een paar mensen al naar huis. Marit en James zouden die middag bij Marits moeder op bezoek gaan en namen al snel afscheid. Ook Ethan en Norah gingen weg, maar Eva, Stan, Aron en Kyle bleven sowieso, evenals Arons zusje. Lily had al snel gemerkt dat ze goed kon praten met het zusje van Aron, ze merkte amper dat ze twee jaar jonger was dan zij.
‘Jij maakt toch een graphic novel?’ informeerde Jasmijn.
‘Maakte,’ verbeterde Lily haar. ‘Ik heb er al heel lang niks meer aan gedaan.’
‘O, wat jammer. Aron had het er vaak over.’
Ja. Maar ze was gestopt met de graphic novel omdat Aron opeens verkering had met Hester, precies op het moment dat Lily begon te geloven dat het misschien toch mogelijk was dat het iets zou worden tussen hen.
‘Misschien ga ik …’ begon ze, maar ze kon haar zin niet afmaken. Iemand knalde tegen haar aan, alles leek in slow motion te gaan. Ze probeerde zichzelf nog op te vangen, haar evenwicht te hervinden, maar ze ging tegen de vlakte. En toen voelde ze alleen nog maar een stekende pijn in haar linkerarm.
‘Lily!’ Arons stem klonk paniekerig. ‘Gaat het?’
Ze wilde knikken, zeggen dat het wel ging, maar dat was een leugen. Tranen sprongen in haar ogen. ‘M’n … m’n arm,’ was alles wat ze uit kon brengen. Alles ging in een roes, Aron en Kyle hielpen haar overeind en brachten haar naar de kant.
‘Beweeg je vingers,’ commandeerde Kyle.
‘Kan niet.’ Lily voelde zich helemaal licht worden in haar hoofd.
‘Ze valt flauw!’ Arons stem kwam uit de verte. ‘Lily, Lily!’ Hij schudde voorzichtig aan haar rechterschouder. ‘Bij ons blijven, ja.’
Ze knikte langzaam. ‘Dokter,’ bracht ze uit.
‘Gaan we regelen. Het spijt me heel, heel erg Lily.’ Zijn blauwe ogen stonden bezorgd. ‘Ben je boos op me?’
‘Waarom?’ vroeg ze verbaasd. De pijn werd iets minder, ze was niet meer licht in haar hoofd.
‘Ik … eh … ik botste tegen je op,’ zei Aron. ‘Maar niet expres.’
‘Natuurlijk niet,’ glimlachte ze. ‘Dat zou jij nooit doen.’
Nu glimlachte hij ook. ‘Je bent dus niet boos?’
Praten lukte niet, dus schudde ze alleen maar haar hoofd. Boos zijn op Aron, dat was wel het laatste wat ze zou zijn.

Zou jij boos zijn op Aron als je Lily was?

Liefs,

Mirjam

4 Reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: