Mini reviews #13 Het nieuwste boek van Tessa Afshar

Ik probeer nog steeds wat dingen uit als het gaat om de titels van mijn mini-review blogs. Vorige maand schreef ik dat ik er altijd een beetje tegenop zie om deze berichten te schrijven, maar bij dit bericht viel het heel erg mee. Ik probeer tegenwoordig meteen de review te schrijven als ik het boek uit heb, dus ik hoef bij de mini-reviews alleen maar teksten te kopiëren en te plakken. Prachtig toch? Hopelijk ben je nieuwsgierig naar de drie boeken die ik vandaag review!

De review van het eerste boek is (deels) verschenen op de website van De Wedloop, samen met extra informatie over Tessa Afshar. Ik vind het echt heerlijk om deze dingen te kunnen combineren!

Juweel van de Nijl // Tessa Afshar
Specificaties: Bijbels-historische roman // Uitgeverij Kok Boekencentrum // Nederlands, vert. // 2022 // 382 blz’s
Het verhaal: Juweel van de Nijl van Tessa Afshar gaat over Chariline, die als wees wordt opgevoed aan de rand van de Nijl. Haar tante laat niet veel los over de tragische relatie van haar ouders, maar haar mooie donkere huid verraadt dat haar vader een Cushiet was.
Als Chariline haar opa vlak voor zijn pensioen bezoekt, hoort ze toevallig dat haar vader nog in leven is en raakt ze geobsedeerd door het verlangen om te ontdekken wie hij is. Ondertussen heeft ze kennisgemaakt met de apostel Fillippus en zijn dochters. Via Filippus vaart ze als verstekeling op het schip van kapitein Theo mee naar Rome. Worden in Rome de raadsels rondom Charilines ouders opgelost?
Mijn mening: Chariline hoort dat haar vader nog in leven is en gaat voor meer informatie naar het paleis van de kandakè. Daar komt haar een samenzwering tegen de koningin ter ore, maar omdat de man die deze plannen smeedt misschien wel haar vader is, besluit ze de koningin niet in te lichten. Dit element zorgt voor extra spanning in het verhaal. Niet alleen gaat het boek over een dochter die haar vader zoekt, maar Tessa Afshar deelt ook een levensles over littekens, hoe gaan wij hiermee om? Hoe dragen wij littekens? Het verhaal bevat voldoende twists om de lezer tot het einde te boeien. Je waant je in Bijbelse tijden, gecombineerd met een vleugje romantiek en een voldoende dosis spanning. Kortom: een boek dat zeker de moeite waard is om gelezen te worden. De vertaling (of de redactie daarop) had hier en daar wel wat beter gekund, maar daar zeur ik verder niet over 😉
Eindoordeel: 4,5 ster(ren) <– ik vind het taalkundig gezien altijd heel irritant, die halve sterren.

Onze dominee is detective // Marijke Gehrels
Specificaties: Christelijke detective // Uitgeverij Plateau // Nederlands // 2021 // 160 blz’s
Het verhaal: Dominee is al tien jaar predikant in een klein dorpje. Voor zijn stevige preken doet hij veel onderzoek, maar zijn gemeenteleden hebben liever dat hij zich in de geheimzinnige voorvallen in het dorp verdiept. Want wie is er verantwoordelijk voor de mysterieuze diefstallen in het verpleeghuis? En zou hij een familiegeheim kunnen ontraadselen? Wanneer dominee schoorvoetend een helpende hand biedt bij deze zaken, blijkt hij zowaar speurderskwaliteiten te bezitten. Maar zou hij ook het hart kunnen veroveren van zijn buurvrouw Eef, die theologie studeert en hoort bij de grote stadskerk met de populaire pioniersdominee?
‘Onze dominee is detective’ is een komisch verhaal dat niet alleen op de lachspieren werkt en herkenning oproept, maar op subtiele en creatieve wijze ook actuele thema’s aanroert.
Mijn mening: Ik had best wel hoge verwachtingen van dit boek. Gelukkig werd ik niet teleurgesteld. In het boek staat dominee (zijn naam blijft onbekend) centraal. Zijn gemeente is een bijzonder samenraapsel van personen en dominee weet niet goed wat hij met alle veranderingen aanmoet. De schrijfstijl is erg vlot, het boek is humoristisch, maar bevat ook zeker een serieuze ondertoon. Alle losse verhaalonderdelen komen uiteindelijk samen en ik vond het echt leuk. De schrijfstijl deed me een beetje denken aan De gewijde dagboeken van Adrian Plass. Ik zou ‘m iedereen aanraden, hoewel ik wel eerlijk wil zeggen dat misschien niet iedereen van deze schrijfstijl zal kunnen waarderen.
Eindoordeel: 4,5 ster(ren)

De Grijze Jager: De vlucht uit Falaise
Specificaties: YA Fantasy // Gottmer // Nederlands, vert. // 2022 // 228 blz’s
Het verhaal: In het vervolg op de spannende cliffhanger van deel 15 ‘De vermiste prins’ lees je hoe het verder gaat met Maddie en Will. Will en Maddie zijn gevangenen van de machtsbeluste baron Lassigny, die ook de prins die zij hadden willen bevrijden, heeft ontvoerd. Kunnen ze ontsnappen, en hun missie voltooien door de prins veilig thuis te krijgen? De situatie lijkt almaar slechter te worden. De baron speelt een vuil spelletje en de prins berust in zijn lot. Alle hoop op ontsnapping lijkt verloren, maar dan krijgen ze hulp uit onverwachte hoek. Het blijkt maar weer eens dat Grijze Jagers nog niet zo makkelijk opgeven, hoe onmogelijk de missie ook lijkt.
Mijn mening: Morgen is het een jaar geleden dat de recensie van deel 15 uit de Grijze Jager online kwam (dat kwam toevallig zo uit). Eindelijk kon ik lezen of het Will en Maddie zou lukken om de prins te bevrijden. Ik twijfel bij deze recensie of ik heel kritisch ga zijn, dit schreef ik ook in mijn reading journal. Ik vond het namelijk gewoon heel erg leuk dat er weer een nieuw deel in de Grijze Jager serie was en ik heb ook zeker van het lezen genoten. Maar ik ga wel gewoon lekker kritisch zijn. Ik vond het allereerst vrij bijzonder dat er in de eerste helft van het boek amper over de prins werd gesproken die Will en Maddie zouden bevrijden (deel 15: de vermiste prins). Ook waren een aantal dingen een herhaling van eerdere boeken, zoals het duel. Daarnaast vond ik het een gemiste kans dat John Flanagan Maddie niet inzette om prins Gilles (die na zijn bevrijding een ongelooflijke zaniksnor bleek te zijn) even goed de waarheid te zeggen. In deel 12 was Maddie namelijk ook behoorlijk verwaand en zij is daarvan teruggekomen, dat was een leuk stukje karakterontwikkeling geweest. Dat is trouwens sowieso mijn kritiekpunt op de laatste boeken van John Flanagan: de karakters ontwikkelen nauwelijks en het draait alleen maar om het avontuur. Daarnaast vind ik dat deel 15 (De vermiste prins) en deel 16 makkelijk samengevoegd konden worden. Maar hé, nu lijkt het alsof ik er helemaal niks aan vond en dat is ook niet waar. Wat ik wél heel leuk vond was dat Arnaut en Halt ook een behoorlijk grote rol kregen in dit boek en dat het als vanouds voelde. Ook de humor was weer top en het verhaal las heel vlot weg.
Eindoordeel: Eindoordeel: 3,5 sterren (je moet wat bij een van je favoriete auteurs)

Welk boek spreekt jou het meest aan?

Liefs,

Mirjam

6 Reacties

  1. Ik vind het erg leuk dat u een review over “De Grijze Jager, deel 16” heeft gedaan. Ik ben erg fan van “De Grijze Jager” en ik was wel benieuwd naar uw mening. Zelf vind ik het ook leuk dat Arnaut & Halt een grote rol spelen. Lijkt het weer een beetje zoals in de eerste delen (;

    1. Dankjewel voor je reactie. Ikzelf vind de mini-reviews als ze er eenmaal staan ook leuk om te delen. Ermee aan de slag gaan is altijd wel een dingetje.

  2. Wat een goed idee om meteen de review te schrijven van het boek als je het uit hebt! Ik zit aan het einde van de maand/begin van de nieuwe maand nog al eens te graven in mijn geheugen wat ik ook weer precies vond dat boek (het aantal sterren dat ik het gaf vind ik altijd wel terug). Tot nu toe deed ik dat vaak niet met het idee: ik kijk aan het eind van de maand wel welke boeken ik het leukste vond en een review over ga schrijven. Maar dat werkt eigenlijk niet fijn. Dus ik ga jouw tip vanaf nu ook toepassen. 🙂

    1. Haha, dat werkte de afgelopen keer erg goed, maar nu eigenlijk een stuk minder. Ik moet nog aan de reviews van mei beginnen, terwijl de boeken al lang uit zijn. Maar hopelijk komt het weer goed. In ieder geval fijn dat ik tot inspiratie kon zijn.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: