Day in the life #9 Zondag 8 september 2019

Zoals iedere maand deel ik ook deze keer een verslagje van een dag uit mijn leven. Deze keer gaven twee van mijn lezers een datum op, maar omdat ik hun reacties nog niet gemodereerd had, zagen zij dat niet. De eerste datum was 1 september, maar de week ervoor was een behoorlijk heftige week. Ik dacht toen: dan neem ik de andere datum: 7 september. Maar Elena, die 1 september op had gegeven, was juist zo benieuwd naar hoe ik mijn zondag doorbracht. Dus bedacht ik: 1+7=8, dus heb ik voor zondag 8 september gekozen.

Ik werd deze zondag erg vroeg wakker, om tien over zes. Ik heb tot 7 uur in mijn bed liggen lezen. Daarna ben ik naar beneden gegaan en heb ik een poosje Lego gebouwd. Mijn ouders kwamen uiteindelijk rond kwart over 8/half 9 naar beneden en na het ontbijt ben ik samen met mijn moeder naar de kerk gegaan. Mijn vader kan in verband met rugklachten niet lang zitten, dus hij luistert altijd thuis mee. Het was deze ochtend een speciale dienst, want we vierden het Heilig Avondmaal. Het duurde daarom ook allemaal wat langer. Na de kerkdienst waren mijn broers, schoonzussen, nichtjes en neefje er. Met z’n allen dronken we koffie en aten samen. Ik at een glutenvrije krentenbol en een afbakbroodje met zelfgemaakte groene pesto en gerookte kipfilet (maar ik ben vergeten een foto te maken).

’s Middags heb ik eerst met mijn moeder een spelletje gedaan, daarna heb ik een poosje gelezen. Ik was erg moe, dus op een gegeven moment ben ik zelfs in slaap gevallen. We aten vroeg, omdat we ’s avonds om 18.30 uur nog een kerkdienst hadden. Omdat ik ’s morgens te lang had gezeten, zou ik bij mijn vader blijven. Ik speelde wat op mijn gitaar en om 17.55 uur wilde ik een lied opzoeken op mijn tablet. Het internet reageerde echter niet. Ik met m’n moeder naar de router gekeken, maar die stond uit. M’n moeder dook de meterkast in om te zien of er iets aan de hand was met de schakelaar. Ik wilde de lamp aandoen om haar bij te lichten, maar die deed het niet. Op de telefoon van mijn vader (3G) zochten we naar een oorzaak voor het probleem, maar ook 3G lag eruit. Een kort gesprekje met de buren leerde ons dat er een stroomstoring was.

Mijn moeder vertrok naar de kerk en mijn vader en ik bleven thuis achter. Meeluisteren met de kerkdienst was geen optie, maar of de kerkdienst door zou gaan, dat wisten we ook niet. Uiteindelijk heb ik maar gitaar gespeeld (gewoon liederen uit de muziekboeken) en gelezen. Na de kerkdienst (die wel doorging, ze zongen a capella en de voorganger heeft zonder microfoon gepreekt) kwamen er een aantal mensen bij ons koffiedrinken en zingen. Sinds een paar jaar doen we dat altijd ’s avonds als we het Heilig Avondmaal hebben gevierd. Mijn vader en ik hadden alle mogelijke kaarsjes in huis opgezocht en zo zaten we knus koffie te drinken. We hoopten wel dat de stroomstoring opgelost zou worden, want onze piano is elektrisch. Om kwart voor 9 sprongen gelukkig alle lampen weer aan en hebben we toch nog wat kunnen zingen. Om ongeveer tien uur ’s avonds vertrok iedereen en ging ik zo snel mogelijk naar bed. Al met al was het een avontuurlijke zondag geworden.

Ook voor mijn volgende ‘Day in the life’ blog, dat maandag 28 oktober 2019 online zal komen, ben ik op zoek naar een datum. Zoals altijd mag een lezer deze datum uitkiezen, deze keer wil ik graag een datum tussen 1 en 25 oktober 2019, over de eerste datum die genoemd wordt, schrijf ik een nieuw dagverslag.

Kan jij de laatste keer herinneren dat je een tijd zonder stroom zat?

Liefs,

Mirjam

8 Reacties

  1. Klinkt als een gezellige dag! Begin dit jaar was bij ons de stroom uitgevallen en toen hadden we 8,5 uur! lang geen stroom. Voor de volgende keer is 23 oktober misschien wel leuk?

  2. Wat mooi om te lezen hoe je je zondag doorbrengr! Want ontzettend waardevol dat jullie met elkaar zingen na een avondsmaalsdienst! Ik heb al keer een datum geroepen dus nu is een ander!

    1. Dank je wel voor je lieve reactie! En het zingen na het Avondmaal vind ik zeker heel mooi en bijzonder 🙂 Al toen ik begon met deze rubriek (over Day in the life) hoopte ik dat ik een keertje over de zondag mocht schrijven, maar ik had niet verwacht dat het meteen zo’n speciale zondag zou zijn.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *